Jak zaplanować szerokie przejście w strefie pożarowej

W obiektach przemysłowych, magazynowych, komercyjnych i użyteczności publicznej szerokie przejścia często pełnią podwójną rolę. Ułatwiają codzienną komunikację, transport wyposażenia lub obsługę większych strumieni osób, a jednocześnie mogą znajdować się na granicy stref pożarowych. W takim miejscu samo dopasowanie wymiarów otworu nie wystarcza. Trzeba uwzględnić wymaganą odporność ogniową, sposób użytkowania przejścia, warunki montażowe oraz wyposażenie, które będzie potrzebne podczas normalnej eksploatacji.

Klasa EI30 a funkcja przejścia

Oznaczenie EI30 wskazuje na rozwiązanie przeznaczone do miejsc, w których wymagana jest 30-minutowa odporność ogniowa. Wersja dwuskrzydłowa jest szczególnie przydatna tam, gdzie otwór jest szerszy i pojedyncze skrzydło byłoby niepraktyczne. Takie drzwi mogą być stosowane między innymi w obiektach przemysłowych, logistycznych, komercyjnych oraz publicznych. Producent przewiduje ich montaż zarówno wewnątrz budynków, jak i przy otworach prowadzących do nieogrzewanych przestrzeni zewnętrznych w strefach zagrożenia pożarowego.

W praktyce projektowej istotne jest więc nie tylko pytanie o klasę odporności ogniowej, lecz także o to, jak przejście będzie wykorzystywane. Inne wymagania funkcjonalne może mieć wejście pomiędzy strefami magazynu, inne przejście w części technicznej, a jeszcze inne drzwi na drodze ewakuacyjnej. Dobór wyposażenia powinien wynikać właśnie z tej funkcji.

Konstrukcja, która ma znaczenie w eksploatacji

W prezentowanym rozwiązaniu oba skrzydła mają grubość 63 mm. Wykonuje się je z tłoczonej blachy stalowej ocynkowanej i lakierowanej proszkowo. Standardowo stosowana jest blacha o grubości 0,75 mm, a dostępny jest także wariant 1,25 mm o podwyższonej wytrzymałości mechanicznej. Wypełnienie stanowi wełna mineralna, której zadaniem jest wspieranie odporności na wysoką temperaturę oraz właściwości izolacyjne konstrukcji.

Znaczenie ma również ościeżnica. Jest wykonana ze stali ocynkowanej o grubości 1,5 mm i może współpracować z typowymi ścianami murowanymi, betonowymi oraz g-k. Dostępne są różne warianty ościeżnic, między innymi kątowa, regulowana, blokowa i skręcana. Dzięki temu sposób osadzenia można dopasować do warunków konkretnego otworu, zamiast traktować montaż jako etap oderwany od wcześniejszego projektu.

Wyposażenie trzeba przewidzieć przed montażem

Podstawowa konfiguracja obejmuje elementy związane z bezpieczeństwem i codziennym użytkowaniem, w tym uszczelki pęczniejące, zamek z wkładką oraz zawiasy sprężynujące. W zależności od funkcji przejścia możliwe jest jednak rozszerzenie wyposażenia. Producent przewiduje między innymi samozamykacze, przeszklenia pożarowe, kratkę wentylacyjną przeciwpożarową, kontrolę dostępu, zworę elektromagnetyczną oraz rozwiązania związane z dymoszczelnością Sa/S200.

Jeżeli przejście uczestniczy w organizacji ewakuacji, szczególnie ważny staje się dobór odpowiednich okuć. W ofercie przewidziano okucia ewakuacyjne zgodne z EN 1125 oraz okucia awaryjne zgodne z EN 179. Dlatego drzwi ppoż dwuskrzydłowe warto rozpatrywać jako część całego układu przejścia, a nie wyłącznie jako dwa stalowe skrzydła osadzone w ścianie. Już na etapie doboru dobrze ustalić, czy potrzebne będą elementy kontroli dostępu, funkcje ewakuacyjne, przeszklenie albo dodatkowe wymagania związane ze szczelnością.

Wymiary i kierunek otwierania a codzienne użytkowanie

Dla pojedynczego skrzydła producent podaje wysokość od 2000 do 2300 mm oraz szerokość od 700 do 1200 mm. Dostępne są warianty prawe i lewe. W przypadku układu dwuskrzydłowego te parametry trzeba odnieść do konkretnego otworu i sposobu pracy obu skrzydeł. Liczy się nie tylko światło przejścia, ale też przestrzeń potrzebna do swobodnego otwierania oraz brak kolizji z wyposażeniem, ciągami transportowymi i innymi elementami obiektu.

W obiektach logistycznych i przemysłowych jest to szczególnie ważne, ponieważ przejście może znajdować się w sąsiedztwie regałów, ciągów komunikacyjnych lub stref obsługiwanych przez wózki. Z kolei w budynkach publicznych większe znaczenie może mieć wygoda przepływu osób i zgodność wyposażenia z funkcją ewakuacyjną. Ten sam typ drzwi może więc wymagać odmiennej konfiguracji zależnie od miejsca montażu.

Wykończenie nie musi być przypadkowe

Drzwi przeciwpożarowe są elementem technicznym, ale w wielu obiektach pozostają dobrze widoczną częścią wnętrza. Standardowe lakierowanie proszkowe obejmuje kolory RAL 7016, 8014, 9003 i 9010, a opcjonalnie można zastosować inne barwy z palety RAL. Dostępne są także rozwiązania wykonane z blachy nierdzewnej lub z grubszej blachy ocynkowanej. Producent przewiduje ponadto możliwość personalizacji powierzchni skrzydeł poprzez tłoczenia, na przykład symbole, numery lub elementy dekoracyjne.

Takie możliwości pozwalają lepiej połączyć wymagania techniczne z oznaczeniem stref i spójnością wizualną obiektu. W praktyce może to ułatwić identyfikację przejść, uporządkować komunikację wewnętrzną i ograniczyć potrzebę późniejszego wprowadzania dodatkowych zmian wykończeniowych.

Dobór powinien zaczynać się od warunków obiektu

Przy wyborze stalowych drzwi przeciwpożarowych do szerokiego otworu najlepiej najpierw określić klasę odporności ogniowej, rodzaj ściany, wymiary przejścia, kierunek otwierania i sposób codziennego użytkowania. Dopiero później warto dopasować wyposażenie dodatkowe. Taka kolejność pomaga uniknąć sytuacji, w której wybrana konstrukcja spełnia podstawowe wymaganie pożarowe, ale nie odpowiada rzeczywistym potrzebom komunikacyjnym, ewakuacyjnym albo organizacyjnym danego obiektu.

Dwuskrzydłowa konstrukcja w klasie EI30 może być praktycznym rozwiązaniem dla miejsc, w których trzeba połączyć ochronę strefy pożarowej z wygodnym, szerokim przejściem. Ostateczna konfiguracja powinna jednak wynikać z konkretnego zastosowania, warunków montażu oraz wyposażenia potrzebnego w danym budynku.