Wyposażenie fermy drobiu nie powinno być zbiorem przypadkowo dobranych urządzeń. W praktyce liczy się to, czy poszczególne systemy współpracują ze sobą i odpowiadają na potrzeby konkretnego stada, sposobu chowu oraz organizacji pracy. Inne rozwiązania będą potrzebne w budynku dla brojlerów, inne w obiekcie dla indyków, a jeszcze inne przy chowie niosek. Dlatego planowanie warto zacząć od całego procesu: dostarczania paszy i wody, utrzymania właściwego mikroklimatu, obsługi zwierząt oraz kontroli parametrów w budynku.
Najpierw potrzeby stada, później konkretne urządzenia
Dobór wyposażenia powinien wynikać z rodzaju prowadzonej hodowli. Na fermach drobiu podstawę stanowią systemy karmienia i pojenia, ale ich konfiguracja musi być dopasowana do gatunku i etapu chowu. W ofercie Galloma znajdują się rozwiązania przeznaczone między innymi dla brojlerów, indyków, niosek, stad rodzicielskich, gęsi i kaczek. Takie zróżnicowanie pokazuje, że pojęcie wyposażenia fermy obejmuje nie pojedynczy produkt, lecz zestaw elementów przeznaczonych do konkretnego sposobu prowadzenia produkcji.
Ważnym elementem jest również transport i magazynowanie paszy. Silosy, podajniki oraz systemy paszowe tworzą ciąg technologiczny, który powinien zapewniać sprawne dostarczanie żywienia do odpowiednich punktów w budynku. Podobnie działa instalacja pojenia. Jej zadaniem jest nie tylko dostarczanie wody, ale też ograniczenie strat i utrzymanie porządku w strefie, w której przebywają ptaki. Dobrze zaplanowany układ ułatwia codzienną obsługę i pomaga zachować powtarzalność pracy.
Mikroklimat wpływa na funkcjonowanie całego obiektu
System żywienia nie działa w oderwaniu od warunków panujących w kurniku. Temperatura, wilgotność, wentylacja, ogrzewanie, chłodzenie i oświetlenie mają znaczenie dla organizacji chowu, dlatego wyposażenie związane z mikroklimatem należy traktować jako część jednej instalacji technologicznej. Galloma oferuje między innymi wentylatory, systemy schładzania i ogrzewania, a także rozwiązania do sterowania parametrami środowiska w budynku.
Właśnie na tym etapie szczególnie ważne staje się spojrzenie na sprzęt drobiarski jako na połączony system, a nie listę niezależnych urządzeń. Jeśli wentylacja, ogrzewanie, pojenie i karmienie są dobierane osobno, bez uwzględnienia sposobu pracy całego obiektu, późniejsze zarządzanie fermą może być mniej wygodne. Spójny projekt pozwala natomiast łatwiej kontrolować warunki i reagować na zmiany zachodzące w budynku.
Automatyzacja pomaga porządkować codzienną pracę
Na większej fermie liczba procesów wymagających kontroli szybko rośnie. Z tego powodu coraz większą rolę odgrywają systemy zarządzania, które zbierają informacje z różnych obszarów obiektu. Galloma oferuje rozwiązania marki Stienen, umożliwiające kontrolę temperatury, wilgotności, wentylacji i oświetlenia, również zdalnie. Zebrane dane mogą ułatwiać ocenę warunków panujących w budynku i wspierać bieżące decyzje związane z jego obsługą.
Automatyzacja pojawia się także przy chowie niosek. W zależności od organizacji fermy znaczenie mogą mieć gniazda automatyczne, systemy wolierowe, pakowarki do jaj, sortownice czy paletyzowarki. Zestawienie tych elementów w jednym procesie pozwala myśleć o wyposażeniu nie tylko w kategoriach obsługi stada, ale również kolejnych etapów pracy z jajami. Im wcześniej zostanie ustalone, jak mają przebiegać te czynności, tym łatwiej dopasować układ urządzeń do przestrzeni i sposobu działania fermy.
Projekt, montaż i późniejszy serwis są ze sobą powiązane
Sam wybór urządzeń to tylko część inwestycji. Znaczenie ma również sposób ich rozmieszczenia, montaż oraz możliwość późniejszej obsługi technicznej. Galloma deklaruje doradztwo przy projektowaniu ferm, sprzedaż wyposażenia, montaż wykonywany przez doświadczonych instalatorów oraz serwis. Firma korzysta też z rozwiązań producentów takich jak Roxell, Scan Air, Reventa, Lubing i Volito. Dla inwestora istotne jest więc nie tylko to, jakie urządzenie znajduje się w katalogu, ale czy cały zestaw można dopasować do konkretnego obiektu i założeń hodowli.
Takie podejście ma szczególne znaczenie przy modernizacji istniejącej fermy. Wtedy nowe elementy muszą zostać włączone do już działającej infrastruktury, a zakres zmian często zależy od układu budynku i dotychczasowych instalacji. Zamiast zaczynać od wyboru pojedynczego modelu urządzenia, lepiej najpierw określić problem do rozwiązania: poprawę dystrybucji paszy, zmianę systemu pojenia, usprawnienie wentylacji, automatyzację obsługi jaj czy lepszą kontrolę parametrów środowiska.
Spójny system łatwiej rozwijać wraz z fermą
Dobrze zaplanowane wyposażenie powinno odpowiadać nie tylko na bieżące potrzeby, ale również pozostawiać możliwość dalszego rozwoju. Jeżeli poszczególne instalacje tworzą logiczny układ, łatwiej ocenić, gdzie potrzebna jest rozbudowa lub wymiana elementów. Dotyczy to zarówno ferm nastawionych na tucz, jak i obiektów prowadzących chów niosek.
Przy planowaniu warto więc patrzeć na fermę jako na jeden organizm techniczny. Karmienie, pojenie, mikroklimat, automatyka i obsługa produktów końcowych wzajemnie na siebie wpływają. Dopiero połączenie tych obszarów pozwala stworzyć rozwiązanie dopasowane do rodzaju hodowli, budynku i przyjętej organizacji pracy. Taka perspektywa pomaga podejmować decyzje na podstawie funkcji całego obiektu, a nie wyłącznie parametrów pojedynczych urządzeń.
Dodaj komentarz